My Space [MP]

เฮ่อ..ก็ยังรักอยู่อะ แล้วให้มาทำตัวเป็นเพื่อน..ลำบากใจจังเลย :(

รักเธอ แคร์เธอ ห่วงเธอ คิดถึงเธอ ใส่ใจเธอ
ฉันจะพยายามดูแลเธอเองนะ ถึงฉันจะเป็นคนขี้งอนไปหน่อยก็เหอะ
แต่บางครั้งฉันก็อยากให้เธอดูแลฉันบ้าง แค่นิดนึงก็ยังดี
ถึงฉันจะแปลกไปจากผู้หญิงคนอื่น แต่..
ผู้หญิงก็คือผู้หญิงนะ ฉันก็มีส่วนเหมือนผู้หญิงคนอื่นๆ เหมือนกัน
ฉัน..ก็อยากอ้อนเธอบ้าง อยากให้เธอเอาใจฉันบ้าง จะมากไปมั้ยน้า??
เธอเป็นเด็กน้อย ฉันเข้าใจ และฉันเองก็ชอบเธอตรงจุดนี้ (ชอบมากเลยด้วย)
ฉันบอกตรงๆ ว่า มันเป็นเสน่ห์ของเธอที่ดึงดูดฉัน (ฟังดูเน่าๆ เนอะ -.-)
อย่างน้อย ขอแค่เธอบอกกันบ้างนะ ว่าเธองอนฉันเรื่องอะไร
ฉันพร้อมจะแก้ไขสิ่งนั้นเสมอ เด็กน้อย..รักเธอจัง~~

...

เธอจะโกรธมั้ยน้า?? ถ้าฉันจะบอกว่า..ฉันรู้สึกเหมือนเราสองคนทำหน้าที่สลับกันในบ้างเรื่องนะ แปลกๆ ดี - -+
เหมือนฉันจะเป็นผู้ชายเลยอ่า แล้วเธอก็เป็นสาวน้อยซะงั้น 55+ ขำดีเนอะ
แต่เธออาจจะมองว่าไม่ใช่ก็ได้ แต่ฉันรู้สึกแบบนี้จริงๆ นะ >.<
เห้อ..แต่มันก็ตลกดีนะ ไม่เหมือนใคร ^^

...

จะพยายามให้ถึงที่สุดจ้ะ "ที่รัก" ของฉัน ~~♥

"ตุ๊กตาตัวแรกของเรา.."
ตุ๊กตาตัวแรกของนายและของฉัน
ตุ๊กตาตัวแรกที่นายไม่เคยให้ใครมาก่อน
ตุ๊กตาตัวแรกที่ฉันไม่เคยได้รับจากใครมาก่อน
ตุ๊กตาตัวนั้นมีชื่อว่าข้าวปั้น (ขอโทษนะที่ไม่ได้ให้นายช่วยตั้งชื่อ >.<)
ชื่อนี้มันมีที่มา ฉันไม่ได้ตั้งขึ้นมาลอยๆ
ถ้านายอยากรู้ นายก็ลองเอาชื่อเล่นของเรามารวมกันสิ
มันรวมกันได้หลายแบบใช้ไหม?? แต่ชื่อนี้เป็นชื่อที่รวมแล้วเพราะที่สุด
คำว่า "ปั้น" แต่จะให้เรียก "เจ้าปั้น" มันก็ดูเหมือนเรียกหมา
แต่ว่า ตุ๊กตาตัวนี้มันเป็นตุ๊กตาหมี หมีน้อยก็เลยได้ชื่อว่า ข้าวปั้น..^^
ถ้านายเดาไม่ถูกว่าเอามารวมกันยังไง ฉันจะบอกให้ก็ได้
ก็เอาคำว่า "อั้น+ป.ปลา" มันก็จะออกมาเป็น "ปั้น" (ก็เสียงอ.อ่างเป็นเหมือนเสียงสระ อะ อา อิ อี ฯลฯ แหะๆ ^^")

เมื่อวานสนุกดีนะ แต่รู้สึกห้องมันรกๆ ยังไงไม่รู้ รกไปด้วย กุหลาบ ไม่ก้อ พวงมาลัย 55+ ขำเป็นบ้า ก๊ากก..
ดูทุกคนมีความสุขดีจัง ^^ เราก็มีความสุขตามไปด้วย อิอิ

แต่ก็นะ...เพื่อนมันเห็นเราหน้าแดงหมดเลยอ่า >.< ง่า...ก็ดูจิ มาถึงร.ร.ก็มีตุ๊กตาวางอยู่ใต้โต๊ะ ของใครก็ไม่รู้ >0<
แต่แค่นั้นก็ไม่เท่าไร เราก็ยังเฉยๆ อยู่อ่า คือ แอบดีใจนิดนึง อิอิ แต่ว่า...พอมิวทำตังค์หล่นลงไปอ่ะ ง่า..>.< กะจะคว้าหาเศษตังค์
ดันไปเจอะ..สายห้อยโทรศัพท์ เอาแล้วสิ..มันต้องมีอะไรมากกว่านั้นแน่

และแล้ว.. พอหยิบตุ๊กตาออกจากถุง 0.0!!  อ๊ากกกกกก กระดาษที่มีลายมืออั้น >///////< ไม่จริงใช่มั้ย อ๊ากกกก (เวลานั้น เราสติแตกไปแล้ว)
ตกใจมาก ทำอะไรไม่ถูกเลย ขนาดยังไม่ได้อ่านนะเนี่ย ง่า..เขินจะแย่แล้ว!!
เฮ้ยๆ มิวหยิบกระดาษไปอ่านเฉยเลย ได้ไงๆ >0< "มิว!!  เก็บไว้ก่อนทำเคมีก่อนดิ นู่นๆ จารย์ให้แบบฝึกเพิ่มแล้วทำให้เสดก่อนค่อยคุยเลย -0- "
"แฮ่มๆ ให้เค้าอ่านให้ฟังมั้ยปลา?? *-* " อ๊างง! ดูมิวทำสิ อย่าน้า...เค้าเขิน.. อ๊ากกกก >///////<
จะเอาหน้าไปซุกที่ไหนดีเนี่ย T_T~ เขินๆ แง้ โต๊ะจ๋า ขอเอาหน้าแนบหน่อยนะ ไม่ไหวแล้ว >.<
"มะลิษา เธอเป็นอะไร เป็นอะไรกันเนี่ย??" เสียงนันนี่ถาม แหงะ จารย์ หนูบอกไม่ได้หรอก >.< บอกก็แย่เลยสิงานนี้ อ๊ากกก

"อะแฮ่มๆ"  แหน่ะๆ มิวยังไม่เลิก เอ๊ะ! บอกให้ทำแบบฝึกไปไง ง่า..เสียสมาธิหมดแล้ว เดี๋ยวก็เรียนไม่รู้เรื่องหรอก T^T
"มิ้ววว!!  ทำไปดี้!  อ๊ากกก" แง้ แย่แล้วๆ >.<
"ปลา ตอบมาสิ yes or no"   ง่า...มิวใจร้าย อ๊ากกก ฮือๆ สติแตกไปใหญ่แล้วช้านนน >0<

กิ๊งก่อง~ ในที่สุดก็หมดคาบ โอยย จะตายอยู่แล้ว เขินจะแย่ ใจเต้นตึกตักไปหมดแล้วอ่ะ >.<  แง้ๆๆ
เอามาอ่านดูหน่อย ง่า ...ตื่นเต้น >.<

          Happy Valentine's Day!!
              แบบว่า เราพูดไม่ค่อยเก่งอะ เลยเขียนแทนละกันไม่ว่านะ >.<
         เพราะว่าวันเสาร์อาจไม่เจอกันเลยให้วันนี้เลยละกัน...*-*
         Q: เอ่อ...แบบว่า...คือ...เอ่อ...เปลี่ยนปี เปลี่ยนที่
          เปลี่ยนเวลา แล้ว เลยอยากจะถามว่า ลืมคนเก่าหรือยัง?
          ถ้ายังไม่ลืม ปฏิเสธก็ได้ แต่ถ้าลืมแล้วพอจะลองคบ
          ดูกับคนใหม่ได้หรือเปล่า??? ได้ไหม ได้ไหม
                                                          จาก  ลายมือนี้แหละ!!
         A: ....... (รอคำตอบอยุ่นะ)
               Yes or No  ?
            ต่อหน้าหลัง - ->
         หน้าหลัง (อ่านด้านหน้าก่อนดิ)
          ปล. ไม่เสียใจแล้ว อย่างน้อยยังได้ทำ ดีกว่าไม่ทำ ไม่ได้เริ่ม
                ถึงจะปฏิเสธ ก็ยังเป็น "เพื่อน" ได้ใช่ไหม?

0.0!!   "...." ช๊อค!!  พูดไรมะออกแย้ว >.< อ๊ากกก ไม่อยากจะเชื่อ..แง้...>0<
"งั้นเค้าไปรอข้างล่างนะ"  อ้าวมิวลงไปกินข้าวไม่รอกันเฉยเลย T^T ง่า..ใจเต้นแรงมากเลย อ๊ากก หัวใจจะหลุดออกมาแล้ว >0<
"ปลา..รู้รึยังว่าตุ๊กตาของใคร?"  โอ๊ะโอ๋ แนน มีน อาย พวกเธออยากรู้หรอนี่ ง่า..เขินอะ >.< (แต่มือก็ยื่นไปแล้วกระดาษใบนั้น..)
"โอ๊ะ!!"  อายทำเสียงตกใจซะงั้น อ๊ากกกก ไม่รับรู้อะไรทั้งนั้น >0< ไม่ๆๆ อ๊ากกกๆๆๆ
"เฮ้ยปลา หน้าแดงหมดแล้ว เอากล้องมาถ่ายเก็บไว้ดิ๊"  ง่า..แนนใจร้ายไม่เอาอะ เขินโว่ยยย อ๊ากกกกกกก

ล่องลอย... หลังจากสงบสติได้ ก็เดินลงไปกินข้าว อ้าว มิวนั่งกินข้าวกะนิวหรอนี่??? -.- ชิๆ
โอยย รู้สึกเหมือนวิญญาณหลุดออกจากร่าง เดินแบบเลื่อนลอยมากๆ แง่มๆ กินไรดีเนี่ย -.-+

.................................................................................................................

จะว่าไป มันก็ไม่ต่างจากนิยายแจ่มใสเลยนะเนี่ย ดีแล้วแหละที่เลิกอ่าน ก็ชีวิตจริงก็มีนี่นา แล้วนิยายแบบนั้นจะอ่านทำไมในเมื่อชีวิตจริงก็มีได้ อ๊างงง >.<
ไม่อยากจะเชื่อ Before Valentine ซะงั้น >.< แบบนี้เราก็ไม่ต้องไปดูหนังเรื่องนี้แล้วสิ 55+
ฮึ่ม! เย็นนี้ก็คงต้องบอกคำตอบสินะ...ตื่นเต้นไงมะรู้แฮะ >.<

และแล้วก็ถึงตอนเย็น ว้า..เพื่อนๆ ยังทำการบ้านกันอยู่เลย -.- รอให้มันกลับไปกันหมดก่อนแล้วกัน
งืมๆๆ ร่อยหรอๆ ลงไปเรื่อยๆ ละ แง่มๆ ไปเล่นก่าชินดีก่า เฮ้ย รู้แล้วเล่นไรดี 55+
"โบว์อีฟสวยอ่า *-* "  ฮิฮิ สวยจริงๆ โบว์สองชั้นสีดำ ชั้นล่างลายสก๊อตชั้นบนดำเรียบ  หุหุ ชินเอ๋ย เสร็จแน่ๆ
"ยืมโบว์แปบนะอีฟ หุหุ ชิน ขอติดโบว์หน่อย อิอิ" 55+ ขำชะมัด แต่ก็น่ารัก เอิ๊กๆ ชินฮามาก ก๊ากก ไม่ไหวแล้ว
55+ ฮาจังวุ้ย กร๊ากก ขำโคตร เฮ้ยส้มมาพอดี
"ลองติดคิวดิ๊ๆ"  -แหมะ- อ๊ากก ติดคิ้วได้ด้วย กร๊ากกกก ช่วงเวลานั้น ทุกคนขำกลิ้งยกเว้น..ชินจัง 55+

"แก มันเหมือนตุ๊กตาเลยอะ โดนจับแต่งตัว"  55+ หยกพูดได้โดนใจอะ อิอิ แบบนี้ต้องถ่ายรูปเก็บไว้หุหุ เฮ้ย ไอนนท์ดึงโบว์ออกซะงั้น - -*
"ติดใหม่ๆ จะถ่ายรูป"  55+ ตลกเป็นบ้า โอ๊ย น้ำตาจะไหล ก๊ากก สนุกๆ อ๊ะ
"ส้ม เอ็มมันเรียกร้อง"  55+ อีฟเล่นเอ็มซะแล้ว เอิ๊กๆ แต่เราไม่ถ่ายนะ เอ็มไม่ฮาพอสำหรับเรา แหะๆ
"เฮ้ยติดให้ครบทุกคนเลย"  หะ?? ส้มจะติดโบว์ที่อั้นแล้ว  -แหมะ-  0.0!!  >.<  น่ารักอะ
"อั้นน่ารักอะ"  น่านอีฟพูดแทนซะละ อ๊ากกก แอบเขินนะเนี่ย >////< ไม่กล้าถ่าย เขิน เหอๆ

ฮ้า สุดท้ายเพื่อนๆ ก็กลับกันไปหมดซะที ไอ้เราก็นั่งทำเคมีข้างๆ อั้นก็ทำท่าจะหลับ - -+ แอบขำเล็กๆ
เรานั่งกันอยู่สองคน แต่ก็ไม่มีอะไรเกิดขึ้น (ดีแล้วล่ะ) ทำการบ้านไปเรื่อยๆ มีคุยกันบ้านอะนะ แต่ก็..ขี้เกียจพิมไว้ มันก็ต้องมีบ้าง ความลับน่ะ
หวังว่าอั้นคงไม่โกรธนะเนี่ย ที่เราเอาข้อความมาลงง่ะ ขอโทษนะ >.< แต่ไม่งั้นมันก็อ่านไม่ได้ใจความอะง่า
นี่มันนิยายชัดๆ -.- เฮ้ย ชีวิตจริงนะเฟร่ย ทำไมมันเหมือนนิยายอย่างนี้!!! งง!! - -+

อ่า..โดนป้าไล่ซะแล้ว กลับก้อกลับ แนะๆ มีแอบแซวนะป้า (ป้าภารโรงน่ะ)

...................................................................................................................

"อั้น เดี๋ยวไปนั่งคุยกันแปบนะ"  ได้เวลาซะแล้วสิเนี่ย >.<  อ๊างงง จะกล้าบอกมั้ยเนี่ยแค่นี้ก็เขินโคตร >.<
สุดท้าย เราก็ไม่มีใครกล้าบอก ต่างคนต่างก็มัวนั่งเขิน ก็เลยเขียนใส่กระดาษ ขอปิดไว้ละกัน อิอิ
แต่ไม่อยากจะเชื่อ เราทำอั้นหน้าแดงอ่า >.<  ง่า แดงแจ๋เลย อ๊ากก มันเขิน >.<
พึ่งเคยเห็นผู้ชายหน้าแดง ง่า ขอโทษน้า ไม่ได้ตั้งใจอ่า แต่อั้นเขินก็ตลกดีนะ แหะๆ งื้ม โอ้ยย เมื่อไรจะเลิกเขินเนี่ย?? - -+
เวลาผ่านไป นั่งคุยกันได้ประมาณครึ่งชั่วโมง อากาศก็ร้อนเป็นบ้า -*-

บทสรุปสุดท้าย เราตกลงว่าจะเป็นเหมือนเดิม คือเป็นอะไรไม่รู้ (แล้วจะนั่งเขียนคุยกันทำไมเนี่ย แงะ- -+)
ฮ้า...แต่รู้สึกดีนะ ^^ มันดียังไงไม่รู้แฮะ มีความสุข ดีใจ แล้วมีอะไรอีกซักอย่างเอ..ทำไมหาคำมาบรรยายไม่ได้ล่ะ -.-
เอาเหอะ มันมีความรู้สึกอีกอย่างที่เราก็บอกไม่ถูกเหมือนกัน รู้สึกมันสดใสเหลือเกิน
สดใสจนไม่อยากจะพูดเลย แหะๆ ^^

รู้สึกว่าระหว่างเราสองคนมันก็เป็นอะไรที่น่ารักดีนะ ^^ (เหมือนจะคิดไปเอง แต่ก็รู้สึกอย่างงั้นจริงๆ)
"กลับบ้านเหอะ ^^" ฮื้ม   วันนี้ชั้นมีความสุข

                                       ปล. เรื่องราวทั้งหมดเกิดขึ้น 13 ก.พ. แต่อย่างว่า เมื่อคืนไม่ได้เปิดคอม อิอิ

รู้สึกว่า..อากาศแบบนี้
จะทำให้ทุกคนหงุดหงิดง่ายนะ

แย่จัง


แถมรู้สึกว่า ทุกคนจะเครียดกันด้วย บรรยากาศในห้องไม่ดีเอาซะเลย T_T
อยากจะแก้ไขอ่า ทำไงดีน้า??? T^T